Ο Οδυσσέας, ο πολυμήχανος βασιλιάς της Ιθάκης, είναι ένας από τους πιο ξεχωριστούς και αγαπητούς ήρωες της ελληνικής μυθολογίας. Σε αντίθεση με άλλους μυθικούς ήρωες που βασίζονταν στην μυϊκή δύναμη, ο Οδυσσέας ξεχώριζε για το κοφτερό μυαλό του, καθώς ήταν ο εμπνευστής του Δούρειου Ίππου, του τεχνάσματος που έκρινε τον Τρωικό Πόλεμο. Επίσης ξεχώριζε για την πονηριά και την ψυχραιμία του και αυτό φάνηκε όταν σκέφτηκε να δηλώσει ως “Κανένας” στον Κύκλωπα Πολύφημο, για να ξεγελάσει τους υπόλοιπους Γίγαντες.

Δεν ήταν αήττητος Θεός, αλλά ένας θνητός που υπέφερε. Ήταν 10 ολόκληρα χρόνια στον πόλεμο και 10 χρόνια θαλασσοδαρμένος και πέρασε τα πάνδεινα από την οργή του θεού Ποσειδώνα. Έχασε όλους τους συντρόφους του, τα καράβια του και έφτασε στην πατρίδα του ως ναυαγός. Στο ταξίδι του έπεσε πάνω στο νησί της νύμφης Καλυψώς, όπου η θεά Καλυψώ του πρόσφερε αθανασία και παντοτινή νιότη, αρκεί να μείνει για πάντα μαζί της. Ο Οδυσσέας όμως αρνήθηκε, αφού η μόνη του επιθυμία ήταν να γυρίσει στην πατρίδα του, την Ιθάκη, κοντά στην πιστή του σύζυγο, την Πηνελόπη και τον γιο του Τηλέμαχο.

Ο Οδυσσέας συμβολίζει τον διαχρονικό αγώνα του ανθρώπου που όσα “τέρατα” και δυσκολίες κι αν συναντήσει στη ζωή του, καταφέρνει να τα ξεπεράσει χρησιμοποιώντας το μυαλό, την υπομονή και την επιμονή του.

Ο Ηρακλής ήταν γιος του Δία και της Αλκμήνης. Η βασίλισσα των θεών, η Ήρα, μίσησε τον Ηρακλή από την στιγμή που γεννήθηκε, λόγω της απιστίας του Δία και για αυτό όταν ήταν ακόμα μωρό, η Ήρα έστειλε στην κούνια του Ηρακλή δύο τεράστια φίδια για να τον σκοτώσουν, αλλά εκείνος τα έπνιξε με τα χέρια του. Η Ήρα προκάλεσε στον Ηρακλή μία σκοτεινή, ξαφνική παραφροσύνη (παράνοια), θολώνοντας εντελώς το μυαλό του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να σκοτώσει την γυναίκα του, Μεγάρα και τα παιδιά τους. Όταν συνήλθε, γεμάτος τύψεις συμβουλεύτηκε το Μαντείο των Δελφών. Η Πυθία τον διέταξε να υπηρετήσει τον βασιλιά της Τίρυνθας, για 12 χρόνια και να εκτελέσει τους άθλους που θα του ανέθετε.

Οι 12 άθλοι του Ηρακλή:

1. Το λιοντάρι της Νεμέας                                        9. Η Ζώνη της Ιππολύτης
2. Η Λερναία Ύδρα                                                         10. Τα Βόδια του Γηρυόνη
3. Το Ελάφι της Κερύνειας                                      11. Τα Μήλα των Εσπερίδων
4. Ο Ερυμάνθιος Κάπρος                                          12. Ο Κέρβερος
5. Οι Στάβλοι του Αυγεία
6. Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες
7. Ο Ταύρος της Κρήτης
8. Τα Άλογα του Διομήδη

Ο Ηρακλής παντρεύτηκε την Δηιάνειρα. Όταν ο Κένταυρος Νέσσος προσπάθησε να την απαγάγει, ο Ηρακλής τον σκότωσε με δηλητηριασμένο βέλος. Ο Νέσσος, πριν πεθάνει, ξεγέλασε τη Δηιάνειρα ότι το αίμα του ήταν “φίλτρο αγάπης”. Όταν η Δηιάνειρα φοβήθηκε ότι ο Ηρακλής δεν την αγαπάει πια, έβαψε τον χιτώνα με το αίμα αυτό και του το έστειλε. Ο χιτώνας κόλλησε στο σώμα του Ηρακλή, προκαλώντας του αφόρητους πόνους. Ο Ηρακλής επειδή δεν άντεχε άλλο τον πόνο, ανέβηκε στο βουνό Οίτη, έφτιαξε μια πυρά και κάηκε ζωντανός. Οι θεοί του Ολύμπου, αναγνωρίζοντας τις ευεργεσίες του στην ανθρωπότητα, τον ανέβασαν στον Όλυμπο, όπου έγινε αθάνατος θεός και παντρεύτηκε τη θεά Ήβη.

Ο Αχιλλέας είναι ο κεντρικός ήρωας της Ιλιάδας του Ομήρου, ο μεγαλύτερος πολεμιστής των Αχαιών στον Τρωικό Πόλεμο και το απόλυτο σύμβολο της πολεμικής αρετής, της δόξας, αλλά και της θνητότητας. Ήταν γιος του θνητού βασιλιά Πηλέα και της θαλάσσιας θεάς Θέτιδας, Η Θέτιδα θέλοντας να κάνει τον γιο της αθάνατο, τον βούτηξε στα ιερά νερά της Στύγας. Ωστόσο, τον κρατούσε από τη φτέρνα, με αποτέλεσμα αυτό να μείνει το μοναδικό τρωτό σημείο στο σώμα του (η “αχίλλειος πτέρνα”). Η Θέτιδα του αποκάλυψε ότι έχει δύο επιλογές: είτε μία ήσυχη μακροχρόνια ζωή, χωρίς δόξα, είτε μία σύντομη ζωή στον Τρωικό Πόλεμο που θα τον έκανε αθάνατο στην μνήμη των ανθρώπων. Ανάμεσα σε αυτές τις επιλογές ο Αχιλλέας διάλεξε την δόξα!

Στον μεγάλο Τρωικό Πόλεμο, ο Αχιλλέας ήταν ο πιο δυνατός και γενναίος πολεμιστής των Ελλήνων, όμως η ιστορία του είχε πολλές ανατροπές! Όταν αρχηγός των Ελλήνων, ο Αγαμέμνονας του φέρθηκε άδικα, ο Αχιλλέας θύμωσε τόσο πολύ που αποφάσισε να σταματήσει να πολεμαι. Χωρίς αυτόν στη μάχη, οι Έλληνες άρχισαν να χάνουν, για αυτό ο αγαπημένος του φίλος, Πάτροκλος, φόρεσε την πανοπλία του Αχιλλέα για να τους βοηθήσει, αλλά δυτυχώς σκοτώθηκε από τον πρίγκιπα της Τροίας, τον Έκτορα. Γεμάτος θλίψη και θυμό, ο Αχιλλέας επέστρεψε αμέσως στην μάχη νίκησε τον Έκτορα. Ο Αχιλλέας έδειξε την μεγάλη του καρδιά, όταν συγχώρεσε τον γέροντα πατέρα του Έκτορα και του έδωσε πίσω το σώμα του γιου του. Στο τέλος ο Αχιλλέας έπεσε στη μάχη σαν αληθινός ήρωας, όταν ένα βέλος τον πέτυχε στο μοναδικό τρωτό του σημείο, τη φτέρνα του!

Ο Ιάσονας είναι γνωστός και ως ο αρχηγός της θρυλικής Αργοναυτικής Εκστρατείας. Ήταν πρίγκιπας της Ιωλκού, αλλά ο θείος του, ο Πελίας, έκλεψε τον θρόνο από τον πατέρα του. Ο Πελίας είχε πάρει χρησμό να φοβάται τον άνθρωπο που θα εμφανιζόταν μπροστά του φορώντας μόνο ένα σανδάλι. Όταν ο Ιάσονας μεγάλωσε, επέστρεψε στν Ιωλκό, έχοντας χάσει το ένα του σανδάλι καθώς βοηθούσε μία ηλικιωμένη να περάσει ένα ποτάμι (η ηλικιωμένη κυρία ήταν η θεά Ήρα μεταμορφωμένη). Ο Πελίας πανικοβλήθηκε και για να τον εξοντώσει, του έβαλε μια ακατόρθωτη δοκιμασία: να του φέρει το Χρυσόμαλλο Δέρας από την Κοχλίδα.

Ο Ιάσονας κατασκεύασε ένα θρυλικό πλοίο, την Αργώ και συγκέντρωσε τους σπουδαιότερους ήρωες της Ελλάδας, οι οποίοι ονομάστηκαν Αργοναύτες. Στο ταξίδι τους προς τον Εύξεινο Πόντο αντιμετώπισαν αμέτρητους κινδύνους, με πιο γνωστό τις Συμπληγάδες Πέτρες (ήταν δύο τεράστιοι βράχοι που έκλειναν απότομα και συνέθλιβαν τα πλοία). Οι Αργοναύτες άφησαν ένα περιστέρι να πετάξει ανάμεσά τους και μόλις οι βράχοι έκλεισαν και άνοιξαν ξανά, πέρασαν γρήγορα με την Αργώ πριν προλάβουν να ξανακλείσουν.

Φτάνοντας στην Κοχλίδα, ο βασιλιάς Αήτης αρνήθηκε να δώσει το Δέρας και έβαλε στον Ιάσονα φονικές δοκιμασίες: να δαμάσει δύο ταύρους και να σπείρει δόντια δράκου.Τότε επενέβη η κόρη του βασιλιά, η μάγισσα Μήδεια, η οποία είχε ερωτευτεί τον Ιάσονα. Η Μήδεια έδωσε στον Ιάσονα ένα μαγικό φίλτρο για να μην καεί από τους ταύρους και τον βοήθησε να αποκοιμίσει τον ακοίμητο δράκο που φύλαγε το Χρυσόμαλλο Δέρας. Έτσι έφυγε μαζί του στην Ελλάδα ως σύζυγός του.

Παρά την επιτυχία της εκστρατείας, η ζωή του Ιάσονα δεν είχε ευτυχισμένο τέλος. Στην Κόρινθο, μετά από χρόνια, ο Ιάσονας αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Μηδεία για να παντρευτεί την πριγκίπισσα της πόλης. Η Μήδεια, τυφλωμένη από το μίσος της προδοσίας, σκότωσε τη νέα του γυναίκα, αλλά και τα ίδια τα παιδιά που είχε αποκτήσει με τον Ιάσονα. Έτσι, ο Ιάσονας έμεινε μόνος και ξεχασμένος από όλους. Γηραιός πια, κοιμόταν στη σκιά της σαπισμένης Αργώς, όταν ένα βαρύ ξύλο από το παλιό του πλοίο υποχώρησε, έπεσε πάνω του και τον σκότωσε.

Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ένας από τους πιο σπουδαίους βασιλιάδες και στρατηγούς της ιστορίας! Γεννήθηκε στην αρχαία Μακεδονία και από μικρό παιδί ήταν γεμάτος θάρρος, εξυπνάδα και περιέργεια. Δάσκαλός του ήταν ο διάσημος φιλόσοφος Αριστοτέλης, που του έμαθε να αγαπά τα βιβλία, την επιστήμη, την ποίηση και τις τέχνες.

Ο Αλέξανδρος είχε ένα αγαπημένο και πολύ πιστό άλογο, τον Βουκεφάλα, που κανένας δεν μπορούσε να ημερέψει. Όμως ο Αλέξανδρος παρατήρησε ότι το ζώο φοβόταν τη σκιά του! Με έξυπνο τρόπο το γύρισε προς τον ήλιο, το ηρέμησε και κατάφερε να το ιππεύσει.

Όταν έγινε βασιλιάς, ξεκίνησε ένα απίστευτο ταξίδι προς την Ανατολή. Μαζί με τον στρατό του διέσχισε απέραντες εκτάσεις, έφτασε μέχρι την Αίγυπτο και την μακρινή Ινδία. Ήταν τόσο γενναίος που πολεμούσε πάντα στην πρώτη γραμμή, γι’ αυτό και οι στρατιώτες του τον λάτρευαν σαν Θεό.

Σε κάθε μέρος που πήγαινε, δεν έκανε μόνο πολέμους. Έχτιζε νέες, όμορφες πόλεις, όπως την ξακουστή Αλεξάνδρεια, ίδρυε μεγάλες βιβλιοθήκες και βοηθούσε να ενωθούν οι πολιτισμοί των ανθρώπων. Αν και έζησε λίγα χρόνια, κατάφερε να αλλάξει τον κόσμο για πάντα. Για αυτό οι άνθρωποι τον ονόμασαν «Μέγα».

Η Μάχη των Θερμοπυλών

Το καλοκαίρι του 480 π.Χ. ο βασιλιάς των Περσών Ξέρξης εισέβαλε στην Ελλάδα με έναν τεράστιο στρατό. Για να τον αντιμετωπίσουν οι ελληνικές πόλεις έστειλαν περίπου 7.000 πολεμιστές στο στενό πέρασμα των Θερμοπυλών.

Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο Ξέρξης ζήτησε από τους Έλληνες να παραδώσουν τα όπλα τους, ο Λεωνίδας απάντησε με τις ιστορικές λέξεις: «Μολών Λαβέ», που σημαίνουν «Έλα να τα πάρεις».

Για δύο ημέρες οι Έλληνες αντιστάθηκαν με γενναιότητα στις συνεχείς επιθέσεις των Περσών. Το στενό πέρασμα των Θερμοπυλών τούς επέτρεψε να αντιμετωπίσουν έναν πολύ μεγαλύτερο στρατό και να προκαλέσουν σημαντικές απώλειες.

Όταν όμως ο προδότης Εφιάλτης αποκάλυψε στους Πέρσες ένα μυστικό μονοπάτι που οδηγούσε πίσω από τις ελληνικές γραμμές, η θέση των Ελλήνων έγινε πολύ δύσκολη. Ο Βασιλιάς των Σπαρτιατών Λεωνίδας διέταξε τους περισσότερους συμμάχους να αποχωρήσουν για να σωθούν. Ο ίδιος παρέμεινε αποφασισμένος να πολεμήσει μέχρι το τέλος, έχοντας μαζί του τους 300 Σπαρτιάτες με τους περίπου 900 είλωτες βοηθούς τους, καθώς και 700 Θεσπιείς και 400 Θηβαίους.

Η θυσία των υπερασπιστών των Θερμοπυλών έγινε διαχρονικό σύμβολο θάρρους, ενότητας και αγάπης για την ελευθερία, εμπνέοντας ανθρώπους σε όλο τον κόσμο μέχρι σήμερα.